Złamana ręka to coraz częściej spotykany uraz miłośników jazdy na hulajnodze, rolkach czy deskorolce. Bardzo ważne jest więc, aby wiedzieć, jak sprawdzić, czy doszło do złamania, i co zrobić, aby udzielić poszkodowanemu pierwszej pomocy. Dowiedz się też, czym są „ciche złamania” i dlaczego są tak niebezpieczne. Zlekceważenie urazu, brak leczenia i rehabilitacji może przynieść poważne konsekwencje, których lepiej uniknąć.

Rodzaje złamań w obrębie kończyny górnej

Rodzaje złamań w obrębie kończyny górnej

Ze względu na miejsce złamania można wyróżnić złamanie obojczyka, kości ramiennej, kości przedramienia (kości promieniowej oraz kości łokciowej) ale też kości nadgarstka, kości śródręcza oraz złamanie paliczków.

W zależności od rodzaju złamania i ich postaci oraz stopnia uszkodzeń kości (kończyny górnej)  można wyróżnić:

• złamanie otwarte,
• złamanie zamknięte,
• Złamanie spiralne, poprzeczne, wieloodłamowe…
• złamanie z przemieszczeniem,
• złamanie bez przemieszczenia,
• złamanie zmęczeniowe.

Dany uraz może być opisywany licznymi określeniami: np. otwarte wieloodłamowe złamanie obojczyka ze znacznym przemieszczeniem lub: zamknięte złamanie spiralne kości ramiennej z minimalnym przemieszczeniem odłamów

Objawy złamania ręki

Objawy złamania ręki (kończyny górnej)  – jak rozpoznać złamanie kości?

Złamanie ręki można rozpoznać po specyficznych symptomach. Do charakterystycznych objawów można zaliczyć:

• obrzęk i charakterystyczne zatarcie widoczności obrysu stawów (np. w przypadku złamania kości nadgarstka),
• ograniczenie lub zmniejszenie ruchomości kończyny,
• osłabienie siły mięśniowej,
• deformację i zniekształcenie kończyny,
• krwiak oraz zasinienie,
• silny ból,
• tkliwość palpacyjną.

Złamana ręka w zależności od tego, jakiego rodzaju dotyczy dany uraz, może wyglądać różnie. Jeżeli to złamanie zamknięte, towarzyszy mu opuchlizna, krwiak i często deformacja. Przy złamaniu otwartym mamy do czynienia z przerwaniem ciągłości tkanek, a fragmenty kości mogą być widoczne w ranie powstałej w wyniku przebicia skóry przez odłamy kostne. Otwarte złamanie kości przedramienia wiąże się również z krwawieniem. Wówczas to, jak wygląda złamana ręka, stanowi znacznie mniej przyjemny widok.

Pierwsza pomoc w kontuzji ręki po złamaniu

Pierwsza pomoc w kontuzji ręki po złamaniu

Przy złamaniu ręki niezwykle istotna jest pierwsza pomoc przedmedyczna. Właściwie założony opatrunek pozwoli zabezpieczyć uszkodzone struktury i zapobiec powstawaniu kolejnych uszkodzeń. Ogranicza to także ból ręki i może sprawić, że rehabilitacja ręki po złamaniu będzie nieco krótsza. Pierwsza pomoc jest szczególnie ważna w przypadku złamania ręki u dziecka, a także osób starszych.

W przypadku złamania kości ręki kluczowe jest unieruchomienie kości tworzących miejsce urazu. Należy delikatnie zdjąć ubranie z oraz jak najszybciej usunąć biżuterię z palców urażonej kończyny. Przy pojawieniu się obrzęku zdjęcie pierścionków może być niezwykle trudne, zaś unikający palec metal może doprowadzić do martwicy palca. Pod żadnym pozorem nie należy nastawiać samodzielnie kości kończyny górnej. Mogłoby to utrudnić powrót do formy i rehabilitację chorego.

W pierwszej kolejności trzeba unieruchomić uszkodzoną kość wraz z dwoma sąsiadującymi z nią stawami. Pomoc zależy od rodzaju złamania. Jeśli do kontuzji doszło w rejonie stawu, konieczne jest unieruchomienie stawu oraz dwóch sąsiadujących z nim kości. W unieruchomieniu pomoże też trójkątna chusta lub kawałek bluzy. Węzeł nie może znajdować się w miejscu urazu.

Po właściwie wykonanych czynnościach w ramach pierwszej pomocy można udać się do szpitala lub lekarza, który dokładnie zbada uraz, zleci wykonanie badania RTG i innych czynności oraz zaleci odpowiednią metodę działania.

Czym są ciche złamania ręki?

Czym są ciche złamania ręki?

Cichymi złamaniami nazywane są z pozoru niegroźne złamania, które pacjentom czasami zdarza się bagatelizować. To urazy ręki lub nadgarstka, które wbrew naszej opinii mogą okazać się groźne. Tzw. ciche urazy można podzielić na dwie grupy. Pierwsza z nich to urazy mało ważne, których praktycznie nie odczuwamy. Goją się samodzielnie i dowiadujemy się o nich przypadkowo, po czasie. Drugą grupę stanowią natomiast „ciche złamania”, które w istocie są urazami bardzo poważnymi i skutki ich nieleczenia pojawiają się dopiero po wielu miesiącach, a nawet latach.

W pierwszej wymienionej grupie cichych złamań wizyta u lekarza skończyłaby się tylko usztywnieniem i zaleceniami rekonwalescencji oraz rehabilitacji. W przypadku poważniejszych urazów ich bagatelizowanie może przynieść poważne konsekwencje. Problem polega na tym, że czas, który upłynął od złamania do momentu, kiedy się ono ujawniło i przestało być „ciche”, spowodował już trwałe zniszczenia i przywrócenie pełnej sprawności ręki będzie dużo trudniejsze lub niemożliwe. Najpowszechniejszym „cichym złamaniem” jest złamanie kości łódeczkowatej, którego zbagatelizowanie może wiązać się z niezwykle kłopotliwymi dolegliwościami w obrębie nadgarstka.

Uraz nadgarstka po upadku

Uraz nadgarstka po upadku – co robić?

Największym zagrożeniem przy „cichym złamaniu” jest zlekceważenie urazu i brak reakcji. Jeśli nie skonsultujemy się z lekarzem pomimo urazu, możemy tego w przyszłości gorzko pożałować. Obecnie medycyna jest na takim poziomie, że z większością nawet bardzo poważnych obrażeń, wcześnie zdiagnozowanych może sobie poradzić i je wyleczyć – mówi lek. Piotr Nowicki. Pamiętajmy, że złamanie kości czy uszkodzenie więzadeł rozpoznane w porę daje szansę na przywrócenie poprzedniej sprawności ręki, natomiast gdy to zbagatelizujemy i udamy się do specjalisty zbyt późno, często jego pole działania jest już mocno ograniczone, w efekcie brak właściwego leczenia przyspiesza zużywanie się ręki czy nadgarstka w bardzo znaczący sposób, bo nawet 30 razy szybciej niż normalnie, co w przyszłości będzie objawiać się bólem i brakiem sprawności ręki – przestrzega specjalista Enel-Sport.

W Polsce panuje przekonanie, że jak nas nie boli, to znaczy, że nic nam nie jest. Jednak w niektórych przypadkach to bardzo mylące, bo wiedza i doświadczenie specjalistów są nie do zastąpienia – mówi lekarz. Gdy zatem zaliczymy poważny upadek podczas aktywności fizycznej, warto nawet na wszelki wypadek wybrać się do lekarza na wizytę kontrolną. Może okazać się, że faktycznie nic nam nie jest, ale może się też zdarzyć, że będziemy wymagali dodatkowej diagnostyki lub wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Ręka to nasze podstawowe narzędzie pracy, bez którego nie będziemy prowadzić samochodu, grać czy uprawiać ulubionego sportu. Jeśli po upadku odczuwamy ból, nie warto zwlekać ani chwili. Wizyta u specjalisty pozwoli na diagnozę i jeśli będzie to potrzebne, natychmiastowe podjęcie leczenia. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym bardziej zwiększa się szansa na pełniejszy i szybszy powrót do zdrowia oraz sprawności.

Jak wygląda diagnostyka złamania ręki?

Jak wygląda diagnostyka złamania ręki?

Wizyta lekarska po upadku może prowadzić do wykonania wskazanych przez specjalistę badań. Pierwszym etapem badania jest wskazanie przez pacjenta miejsca bólu lub uderzenia. Do tego dochodzi wywiad lekarski, omówienie warunków, w jakich doszło do urazu, a także badanie fizykalne.

Unieruchomienie ręki – kiedy jest potrzebne?

Unieruchomienie ręki – kiedy jest potrzebne?

W przypadku mniej skomplikowanych uszkodzeń nasz organizm potrafi świetnie sam sobie z nimi radzić. W takich sytuacjach często bez poważniejszych działań operacyjnych pacjent może odzyskać pełną sprawność fizyczną. Natomiast jeśli uszkodzenie ręki wiąże się ze zniszczeniem jej budowy, przemieszczeniem złamanej kości, zerwaniem więzadeł z powstaniem nadmiernej ruchomości kości względem siebie, wtedy natura jest bezsilna i musi interweniować chirurg – zaznacza lekarz.

Mówimy wtedy, że to współpraca natury z lekarzem, ponieważ dopiero po prawidłowym zszyciu tkanek, zabezpieczeniu i ustabilizowaniu kości, często silnymi metalowymi implantami, jest szansa, by rozpoczął się naturalny proces gojenia. Oczywiście nieodłącznym elementem leczenia złamania ręki jest również powszechnie stosowany gips. Trzeba pamiętać, że także po tego typu leczeniu zalecana jest zazwyczaj odpowiednia rehabilitacja i ćwiczenia mające na celu przywrócenie pełnej sprawności przedramienia. Zbyt szybki powrót do aktywności może nie tylko odnowić uraz, lecz także być powodem powstania kolejnych kontuzji wskutek dłuższego zastoju.

Rehabilitacja po cichym złamaniu

Rehabilitacja po cichym złamaniu

Powrót do formy i rehabilitacja po złamaniu ręki to zawsze sprawa indywidualna. W zależności od urazu i leczenia operacyjnego lub zachowawczego różne będzie postępowanie rehabilitacyjne oraz czas powrotu do sprawności. Leczenie złamania i rehabilitacja po zabiegach chirurgii ręki są niezbędne i niezwykle wymagające, sukces terapeutyczny zapewnia nam nie tylko odpowiednio poprowadzona rehabilitacja, ale też duże zaangażowanie pacjenta w proces terapeutyczny – mówi Magdalena Kolasińska z enel-sport.

Specjalista rehabilitacji po leczeniu chirurgicznym i urazach właśnie w obrębie ręki mówi, że prócz zaangażowania i dobrego planu pracy nad powrotem do zdrowia, potrzebny jest też czas. Niestety urazy rąk eliminują nas z możliwości uprawiania sportów na pewien okres, z reguły od 1 do 6 miesięcy. Zakończenie terapii to wprowadzenie i przygotowanie pacjenta do aktywności fizycznych, jakie chciałby podejmować.

Najkorzystniej jest wtedy, kiedy sytuacja pozwala na jak najwcześniejsze rozpoczęcie rehabilitacji. Dzieje się to w niedużych urazach, ale przede wszystkim dzięki wczesnemu rozpoznaniu kontuzji, oraz po operacjach, które wzmacniając strukturę ręki, umożliwiają tym samym wczesną fizjoterapię – dodaje lek. Piotr Nowicki.

Ciche złamanie to więc nie tylko potrzeba szybkiej konsultacji, lecz także możliwie szybka rehabilitacja. Wymagające wysiłku ćwiczenia warto uzupełniać o strefę wellness i spa.

Profilaktyka i „ciche złamania” ręki

Profilaktyka i „ciche złamania” ręki

Choć upadki to zdarzenia nieprzewidywalne, wystarczy brać pod uwagę samą ich możliwość, by pomyśleć o profilaktyce. Przede wszystkim polega ona na utrzymywaniu dobrej kondycji fizycznej oraz umiejętności prawidłowego upadania, którego na przykład zawodowi sportowcy uczą się na samym początku.

Drugą kwestią jest używanie w czasie jazdy na rowerze, rolkach czy deskorolce specjalnych ochraniaczy, które w momencie uderzenia minimalizują jego siłę. Innym elementem, o którym warto pamiętać, jest rozgrzewka, która daje nam lepszą kontrolę nad ciałem i sprawia, że ruchy są bardziej płynne oraz przewidywalne.